Lucienne Damen

Persoonlijke website

Blogs

Sweet memories

Posted on April 12, 2021 at 1:10 AM

Of het nu komt omdat ik ouder word en inmiddels mijn beide ouders er niet meer zijn, weet ik niet. Maar de laatste tijd komen er steeds meer dingen van vroeger mijn gedachten binnen geslopen. Ineens zit ik weer met het gezin van vroeger aan tafel, in de auto op weg naar de camping, of te spelen met de knopendoos bij oma.


Ik merk dat die gedachten vaak gepaard gaan met herinneringen uit het verleden door bijvoorbeeld muziek of een geur. Wanneer ik een nummer van The Platters hoor, is het ineens weer zondagavond en eten we witlof en een kippenpoot. Vorige week bijvoorbeeld liep ik langs iemand die Fleur d’ Temps van Nina Ricci op had. Toen plopte ineens mijn moeder weer in mijn gedachten omdat dit haar favoriete parfum was.

 

Je hoort het wel vaker dat dit soort zintuigelijke waarnemingen je terug brengen naar een moment in je verleden. Dat bepaalde muziek een bepaalde herinnering naar boven brengt. Zo zat ik vroeger bijna wekelijks in een kroeg waar vaak ‘La vie en Rose’ van Grace Jones werd gedraaid. Het is dan niet zo gek dat ik bij het horen van dat nummer weer even in die kroeg zit.

Maar ik ben de laatste tijd ook bezig met de 8mm films die mijn vader vroeger heeft gemaakt. Behalve dat ik dan weer mensen zie die er inmiddels al niet meer zijn, brengen deze momenten mij weer even terug naar die onbezorgde tijd van vroeger. Opvallend in de films van mijn vader, is dat hij de gewone dingen filmde. Vaak zette hij de camera op een statief en liet het opnemen. Die ogenschijnlijke doodgewone dingen die we toen deden, zoals mijn moeder die koffie inschenkt, oma die een boterham eet, of het aansnijden van de taart tijdens een verjaardag, zijn nu pareltjes om terug te kijken.


Als kind keken we regelmatig naar de filmpjes die mijn vader had gemaakt. Dan werd er een projectiescherm neergezet, alle gordijnen gingen dicht, lichten uit en mijn vader bediende de projector. Bij sommige stukjes draaide hij dan de film even terug, zodat mijn moeder met de koffie kopjes achteruit de keuken in liep. Daar moesten wij dan vreselijk om lachen. Nog leuker was het als er anderen bij zaten die de filmpjes nog nooit gezien hadden. Want dat mijn vader filmde vonden wij heel gewoon, maar aan de reacties van anderen te merken, was dat het niet.


Sinds de komst van de video camera zijn die 8mm films in de vergetelheid geraakt. Mijn vader had ze ergens in een doos opgeborgen, samen met honderden dia’s die hij in de loop van de jaren heeft gemaakt. Een paar jaar geleden heb ik die doos mee naar huis genomen toen mijn vader het wilde opruimen. Zo’n stuk familie archief zet je niet bij grofvuil. De films die hij jaren geleden op DVD heeft laten zetten, heb ik inmiddels op mijn computer staan. Een aantal heb ik al bekeken en bewerkt, de meesten nog niet.

 

Maar het hoeft geen film te zijn om mij mijn ouders te herinneren. Ieder kwartier slaat hier de klok, die zij hebben laten maken toen ze 40 jaar getrouwd waren, een melodie. Als ik met een stofdoek over die klok ga, hoor ik steeds weer de woorden van mijn moeder dat Ralf (haar hulp destijds) niet aan de klok mocht komen. Het zal me dan ook niet verbazen als ze over mijn schouders mee kijkt of ik het wel voorzichtig doe….


Zie voor een aantal 8 mm filmpjes mijn yourtube kanaal: 

Categories: Familie