Lucienne Damen

Persoonlijke website

Fragment uit 'Van fan tot fanclub'

Terneuzen

Toen the Rubettes gingen spelen zijn we ook weer in de zaal gaan zitten. Vooral de drumact is iets wat we niet willen missen. Tijdens het eten had Anita aan Alan verteld dat we inmiddels de hele drumact uit ons hoofd kennen. Alan zei ook dat het net als een lied is. Toen John het publiek wilde opwarmen met zijn Gauranga mantra, zaten Anita en ik heel hard mee te roepen. Zó hard, dat we er zelf van schrokken, omdat er verder niet veel reactie uit de zaal kwam. John zei dat hij alleen achterin de zaal wat hoorde, maar dat de mensen vooraan ook mee moesten doen. Uiteindelijk kreeg hij (uiteraard) de hele zaal mee. Alan’s drumstick brak tijdens het spelen in tweeën waardoor Mick bijna dubbel lag van het lachen. John gaf Alan snel een andere, zodat de act door kon gaan. Na de drumact zijn Anita en ik de zaal uit geslopen om te beginnen met het opbouwen van de tafel. Na afloop van de verkoop en de handtekeningen sessie bleef John nog even met ons praten. We hadden het over de drumact en ik vertelde hem dat wij heel hard Gauranga hadden geroepen. Hij keek ons verbaasd aan en vroeg; “Waren jullie dat?” waarop hij heel hard in lachen uitbarstte. Hij vertelde dat hij van achteruit de zaal hard had horen roepen, maar hij had geen idee dat wij dat waren. Hij vond het prachtig! Hij zei wel dat dit tot nu toe de moeilijkste zaal was om mee te krijgen. Dat hadden wij ook al gemerkt.

Toen we na afloop alles hadden ingepakt en weggingen, zagen we de auto van Alan ook wegrijden. Alleen gingen zij de hele andere kant op! Ik probeerde nog met lichtsignalen duidelijk te maken dat ze verkeerd reden, maar ze hadden niet door dat ik het was. De volgende dag vertelden de jongens van het geluid dat ze die avond wel drie keer door the Rubettes zijn ingehaald. Ik ben nog vergeten te vragen hoe laat ze uiteindelijk in het hotel zijn aangekomen.

De volgende dag moesten we naar discotheek Lucky in Rijssen. Ook vandaag hebben Anita en ik ons eerst ingecheckt in het hotel. Omdat we een voorgevoel hadden dat het druk zou zijn onderweg, zijn we bijtijds vertrokken. En inderdaad hebben we behoorlijk in de file gestaan. Toen we bij discotheek Lucky aankwamen bleek dat de bands een uur later zouden komen, waardoor we ook een uur later zouden eten. We hebben toen maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om folders te vouwen. Er was één kleedkamer en die was eigenlijk al te klein voor één band, laat staan voor twee. Maar dit was de enige plek waar het nog een beetje behaaglijk was. We liepen echt te klappertanden van de kou. Toen Sailor arriveerde hebben we plaatsgemaakt zodat zij de kleedkamer ter beschikking hadden en het grand café van de discotheek werd afgesloten om als foyer/kleedkamer te dienen. Phil Picket kwam heel beteuterd op ons af lopen met zijn mandoline in zijn handen. De hals van de mandoline was afgebroken en nu kon hij hem niet meer gebruiken. Hij had geen reserve bij zich, dus het nummer waarbij dit instrument wordt gebruikt, moest uit de setlist worden geschrapt. Het was natuurlijk heel vervelend en we hadden best met hem te doen, maar het zag er ook heel komisch uit om zo’n volwassen man zo zielig met dat instrument voor ons te zien staan. Als een klein kind met een kapot stuk speelgoed. We moesten ons echt inhouden om niet hard in lachen uit te barsten.

Boek bestellen

Taiko drum act

Hiernaast is een video van youtube waarin de taiko drumact te zien is. De video is opgenomen in Frankrijk en vooraf hoor je John ook Gauranga! roepen om de zaal aan te moedigen mee te doen. 

Terug naar vorige pagina

0